Hydrodyssekcja nerwu pośrodkowego w cieśni kanału nadgarstka
Co to jest zespół cieśni nadgarstka?
Zespół cieśni nadgarstka to choroba charakteryzująca się typowymi objawami, związanymi z uciskiem nerwu pośrodkowego. Do najczęściej występujących objawów należą:
- zaburzenia czucia o charakterze drętwień i mrowień dotyczące głównie palców I-III (kciuk, wskaziciel i palec środkowy) oraz połowy palca IV
- osłabienie sprawności manualnej
- nasilenie objawów w nocy, często wybudzające ze snu i zmuszające pacjentów do “strzepywania” reki
- w dłużej trwającym zespole zaniki mięśni kłębu kciuka
- dodatnie objawy Tinnela i Phallena
Diagnostyka ZKN to przede wszystkim wywiad i badanie fizykalne. Z badań dodatkowych złotym standardem pozostaje EMG. W ostatnich latach badanie USG zyskuje uznanie jako równie czułe i swoiste w rozpoznaniu ZKN. Dodatkowo USG pozwala często na znalezienie nietypowych przyczyn cieśni nadgarstka (np ganglionu tej okolicy, zapalenia pochewek ścięgnistych zginaczy itd.)
Leczenie początkowo polega na fizjoterapii, stosowaniu ortezy na noc. Przy braku poprawy w leczeniu zachowawczym może być wskazane leczenie operacyjne.
W ostatnim czasie coraz bardziej popularną metoda leczenia, zwłaszcza u osób które nie chcą poddać się leczeniu operacyjnemu, jest hydrodyssekcja nerwu pośrodkowego.
Hydrodyssekcja nerwu -na czym polega?
Hydrodyssekcja nerwu pośrodkowego to jedna z metod leczenia zespołu cieśni nadgarstka. Pod kontrolą USG w okolice nerwu wprowadza się igłę, a następnie podaje kilka mililitrów płynu, aby mechanicznie oddzielić nerw od otaczających ją tkanek. Dzięki temu poprawia się jego mobilność, ułatwia naturalny ślizg nerwu. Do hydrodyssekcji najczęściej stosuje się roztwór 5% glukozy (proloterapia), która ma udowodnioną większą skuteczność od np. soli fizjologicznej – uważa się, iż wynika to z poprawy “odżywienia” nerwu (tkanka nerwowa do metabolizmu używa glukozy) jednak nie zostało to w pełni udowodnione. Możliwe jest również stosowanie innych substancji, np. PRP, jednak znacznie zwiększa to koszt zabiegu. W Grecji czasami stosuje się ozon, próbowano również wykonywać hydrodyssekcję z użyciem kwasu hialuronowego lub soli fizjologicznej.
Sam zabieg można wykonać ambulatoryjnie podczas zwykłej wizyty, trwa około 20min. Pacjent bezpośrednio po zabiegu wraca do domu. Przez kilka dni należy unikać ciężkiej pracy fizycznej, poza tym nie ma żadnych przeciwwskazań.
Czy hydrodyssekcja wyleczy moją cieśń nadgarstka?
Nie. Ponieważ przyczyna choroby (ucisk na nerw pośrodkowy) nie zostaje usunięta, to hydrodyssekcja nie wyleczy ZKN. Natomiast u większości pacjentów udaje się uzyskać przynajmniej częściową remisję objawów, która utrzymuje się różnie długo – czasem nawet kilka miesięcy. Zabieg można bezpiecznie powtarzać nawet kilka razy w roku. Należy pamiętać, że pohydrodyssekcję nalezy połączyć z fizjoterapią – konieczne jest wykonywanie ćwiczeń, głównie neuromobilizacji, wskazana jest również fizykoterapia. Połączenie hydrodyssekcji i fizjoterapii znacząco poprawia wyniki zabiegu.
Czy hydrodyssekcja jest bezpieczna?
Każde działanie medyczne wiąże się z ryzykiem powikłań, ale hydrodyssekcja jest zabiegiem bezpiecznym, po którym komplikacje są niezwykle rzadkie – na pewno rzadsze niż po leczeniu operacyjnym. Potencjalnie podczas zabiegu może dojść do uszkodzenia tętnicy łokciowej lub promieniowej, które znajdują się w okolicy nerwu – stąd konieczność wykonywania zabiegu pod kontrolą USG. Możliwe jest również zakażenie w miejscu kłucia.
Hydrodyssekcja w ZKN - case study
68-letnia pacjentka z obustronnym rozpoznanym zespołem cieśni nadgarstka, po kilkukrotnej fizjoterapii, która nie przyniosła poprawy. Występują ból i drętwienia głównie w nocy, wybudzające ze snu. Dolegliwości narastają od kilku lat.
Poniżej nagranie z zabiegu dla ręki prawej. Dwa miesiące temu wykonano hydrodyssekcję po stronie lewej – od tego czasu drętwienia nocne ustąpiły a ból znacznie zmalał.
